ŞİMDİ ENSAR OLMA VAKTİDİR / Köşe Yazısı - Nevzat YİĞİT

5.8.2014 02:07:22
Nevzat YİĞİT

Nevzat YİĞİT

            Cehaletin kol gezdiği şehir.. İnsanların köle pazarında satıldığı ve paranın, şöhretin hüküm sürdüğü şehir. Kan davaları, faizin kol gezdiği şehir ve dahası kız çocuğu doğduğunda yüzü kızaran babalar ve diri diri toprağa gömülen kız çocukları…

            Kısacası Cahiller topluluğu ve Cahilliye devri..

            Şehirlerin en Mübareği Mekke..

            Kutlu Şehrin düştüğü karanlıklar gün doğumuna gebeydi. Çünkü karanlık zifiriydi. Şafağın sökeceği andı. Bu Şehir Kutlu Nebiyi bekliyordu ama kendisinden habersiz. Emin Sıfatına haiz Peygamber nihayet hakikatleri açıklıyor, Hakka çağırıyor, kutlu sevdaya çağrıyordu. Mekke’nin zalimleri ise işkence, boykot, alay ve sürgünle karşılık veriyorlardı.

            Hicret başlamıştı.

            Kutlu davanın erleri geride en sevdikleri Şehri bırakıyorlardı. Bununla beraber kimisi, annesi ni(Musab Bin Umeyr gibi),kimisi babasını(Hz.Ebubekir gibi), kimisi ciğerparesini(Hz.Muhammed  gibi),kimiside yavuklusunu geride bırakıyordu arkasına bakmadan. Hicret herşeyden el etek çekerek bırakıp gitmekti. Yüreğini ve yüreğindekini bırakıp gitmekti. Sevdiklerin (Canlar ve Mallar)den ayrılmaktı.  Hayallerinden ve umutlarından vazgeçmekti.

            Belki bir daha  buluşmamak üzereydi hicret..

            Karşılıksızdı, beklentisiz ve hesapsızdı hicret.

            Muhacir yoldaydı… Önce Habeşistan sonra Medine yolundaydı.

O gün olduğu gibi bugünde hicret var. Çünkü dünyanın dört bir tarafı Cahiliyye kokuyor, ölüm kokuyor, zulüm kokuyor .

            Kudüs,Şam,Bağdat,Kahire,Arakan….

Yine hicret var yine muhacir var.

            Ama sözüm onlara değil. Mekke’nin muhacirlerine kucak açan “Ensar’a dır. Cahiliyyeden sonra iman ne müthişti. Kız çoçuğunu diri diri gömen kalbi katı ömerden , ağlmaktan gözlerinin pınarı kuruyan adeletin, merhametin timsali ömer. Samimiyetin timsali Ebuzer, Kölelikten Mü’ezzinliğe yükselen Bilal.

            Medeniyetin timsali şehir Medine… Peygambere ve can dostlarına kucak açan şehir Medine.

Peygamberin sizi kardeş ilan ettim sözünü yere düşürmeyen Ensar. Evini, Malını, mülkünü ve herşeyini paylaşmaya hazır Ensar. Ne güzel insanlardı. Ne mübarek insanlardı. Sözünün eri  örnek insandılar onlar.Çünkü Allah ve Peygamberi emrediyordu. Onların  ise . “İşittik ve İtaat ettik “ diyorlardı.

            Muhacir olmak çok daha zor o belli..Peki ne kadar Ensarız bunu biliyor muyuz?

En yakın komşumuza ,  dostumuza , akrabamıza ne kadar dayanabiliyoruz? Yolcuya, yolda kalmışa, Kapımıza gelen misafire? Bizimle beraber çocuklarımız ne kadar Ensar. Mmisafir üçgün  kaldımı, oğlumuz, kızımız yada eşimiz, bu misafir ne zaman gidecek sorusunu soruyor mu? Bizim bunlara cevabımız acele etme pek yakında gidecekler mi acaba? Maalesef çocumuzun cevabı budur. Misafirine katlanamayan, komşusuna ve dahası muhacirine katlanamayan ensarız!biz.

Savaş Mağduru  günahsızlara, yolda kalmışlara ve çaresizlere, yardım için  elini uzatanlara bunlarda nerden çıktı canım diyormuyuz?Her gün olmaz ki canım? üzümüzü ekşitip diğer tarafa bakıyormuyuz?          Yetti artık, terk etsinler bu diyarları diyormuyuz?

            Ne acıdır ki çocuğumuz diyoruz. Evet çağın ensaraları olan bizler bunlar bize yakışmıyor, İnandığımız değerlere, Peygambere ve İnandığımız Kur’ana uymuyor.

            Öyleyse bize düşen kendimize gelip Peygamberine ve Ümmetine yakışan ensarlar olmalı değilmidir?

            Evet, şimdi ensar olma vaktidir…

    

Bu yazı toplam 1447 defa okunmuştur
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ


Tüm Hakları Saklıdır © 2013 Sincik Gündem | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.