VANEY... / Köşe Yazısı - İrfan ALTINTEL

20.3.2015 17:24:25
İrfan ALTINTEL

İrfan ALTINTEL

İnsan olmak bir tercihmiydi…?
Doğmak... Doğduğun yer… Olduğun kişi… Adın, adresin…
Kayıp, esrarengiz bir bulmaca bu.
Sonra insan olmak, ne için?
Yaşamak: Yaşamaya çalışmak için mi…?
Bu kadar basit bir döngü için mi bahşedildi bunca erdem
"Yeryüzünün halifesi" beslenmek için mi dolaşır şu topraklar üstünde
Tüm bu soruları yıllar içinde bazen birçok şey, bazen de bir tek neden sorduruyor insana.
Bir çocuk vardı son bir haftanın her saatinde ve her dakikasında defalarca sorgulatan her şeyi
Savaştan kaçıp yolları taa buralara düşen bir küçük kız çocuğu
Yüzünde, korku ve endişe taşıyan masum bir yürek
Başladığı okuldaki kıymetli bir yüreğe sahip öğretmeni aracılığıyla tanıştığım bu çocuk hüzün dolu bakışlarını astı boynuma ve öylece gitti buradan
Gözleri bir çocuğun görmemesi gereken ne çok şeye şahit oldu kim bilir
Şu koca dünyanın acımasız çarklarıyla ne erken karşılaşmıştın yavrum
Onu gördüğümde gideceği gündü
Ağlıyordu… Belki de geride bıraktım dediği, tüm korkulara geri dönüyordu
Gideceği ara dönüp son kez geriye bakarken, yaşlı gözleri sanki bana bir çare bulun diyordu.
Bir küçük çocuk ağlayarak giderken buradan hiçbir şey yapamamanın çaresizliği ebediyen kalacak yüreğimde biliyorum
Bir acı şarkı gibi, her yalnız kaldığımda içimde yeni baştan çalan bir şarkı
Yaşam seni nereye götürdü
Buradan giderken ne düşündün
Buradan ayrıldıktan sonra ilk gece nerde uyudun
Gözlerini ilk kapattığında aklına gelen neydi
Sabah uyandığında hangi endişeleri taşıyordun içinde
Geri döneceğin, dönebileceğin bir evinin olmayışı sana ne hissettiriyordu
İçine dalacağın o kargaşaya nasıl cesaret ettin sen kızım
Sana buradan giderken cesur ol diyordum
Cesur ol Vaney
Çaresiz ve aciz insanlara değil
Sen Allah a güven yavrum
Önünde yürüyen meleğe, sağında yürüyen ve solunda yürüyen meleklere emanet ol
Allaha emanet ol Allaha emanet ol insanlığın vicdanı, yürek acım Allaha emanet Ol
Vaney Kobani’ den ayrılmış binlerce çocuktan bir tanesiydi
Savaşın vahşet dolu nefesini solmuş binlerce çocuktan biri
Burada ailesi ile kaldığı kısa süre içinde öğretmenin ilgi ve sevgisi ile hepimiz tanıdık onu
Şu şımarık zamanın içinde o çocuk vakur bir mesuliyet taşıyordu üstünde
Dokunduğu her şey sanki bir hüzün yumağına dönüşürken gittiler buradan
Yaşamın hızla dönen çılgın zincirlerinin etrafında pervane olan yaşamlarımızın basit ve manasız nedenlerine ayna oldu o çocuk
Doğduk, büyüdük ve ölüm kapısına doğru gün be gün yürürken, o ahret yurdunda mesul olunacağımız çağın içinden geçiyoruz.
Etrafınızda her hangi bir köşe başında, trafik ışıklarının önünde peçete satan para toplayan bu insanlar… Hikâyelerin mazlum kahramanları - işte ordalar
Hiçbir ideolojisi olmayan hiçbir ırka mensup olmayan hiçbir partinin ya da düşüncenin tarafı değil sadece insan onlar.
Bilmiyorum belki başka şeyler yazmak lazımdı bu hafta
Ama vicdan bağırınca yeryüzünde ki diğer tüm sesler susuyor…
Bir çocuk ağladı ismi “Vaney”…


 

Bu yazı toplam 2011 defa okunmuştur
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ


Tüm Hakları Saklıdır © 2013 Sincik Gündem | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.